Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλαξει ποτέ...

Ακούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα της Ανατολής,
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού, 

που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ 
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και έναν καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι,   μουχλιασμένο το νερό.
Στη Μοσούλη, τη Βασόρα , στην παλιά τη χουρμαδιά 
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
Τον κοιτάν οι Βεδουίνοι  με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά.
Απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη 

κι απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει τη θηλιά.
Μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δυο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί 
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
Πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ΄ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που απ΄ τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«Νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ,

αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.
Καληνύχτα...

Γιάννενα..

Το Σαββατοκύριακο ήμασταν Γιάννενα
όπως μπορείς να δεις από τις φωτογραφίες που δίνω!

Πολυ με άρεσε η πόλη αλλά και το γενικό κλίμα της, νέος κόσμος, χαλαρή - σχεδόν σαλονικιώτικα- ατμόσφαιρα με τα τσιπουράδικα και τα ουζερί και τα όλα της. Δύο μόνο παρατηρήσεις θα ήθελα να κάνω.

Το πρώτο που μου έκανε εντύπωση είναι το πόσο φυσικά και έξυπνα - και μοντέρνα στην τελική- διαχειρίστηκαν τα τελευταία χρόνια το μέτωπο της πόλης προς την Λίμνη. Όχι ότι δεν έβλεπες και εκεί τα θερμοκήπια καφέ και ούζου που έχουν γεμίσει τις αστικές παραλίες της χώρας, αλλά υπήρχε και το φυσικό πάρκο με πέτρα και μπόλικο πράσινο να δένει με το τοπίο. Το τρομερό όμως ήταν η παντελής έλλειψη τσιμέντου σε αντίθεση με την Λουδοβίκεια αντίληψη που επικρατεί εδώ..

Το δεύτερο το είδαμε και στα Γιάννενα αλλά περισσότερο στο ψιλοχιονισμένο Μέτσοβο που κάναμε μια στάση γυρνώντας . Εκεί μέσα σε μια ατμόσφαιρα ντεμι ρουστικ ντεμι κιτς, ήταν αραδιασμένα δεκάδες πούλμαν με εκατοντάδες τουρίστες εγχώριας κοπής. Αυτοί οι τουρίστες λοιπόν είχαν ιδιαίτερο κοινωνιολογικό ενδιαφέρον θα έλεγα. Νομίζω το καλύτερο ήταν ένα γκρουπακι μάλλον απο κανένα Deree αλλά σίγουρα από τα Βόρεια Προάστεια. Ήταν σαν να είχε βγεί από τα περσινά δελτία ειδήσεων του Star με τους πολέμους emo και trendy! Ειδικά ένα emo κοριτσάκι που πέρασε μπροστά μας μιλώντας στο κινητό και λέγοντας "Μπαμπά, δε θα το πιστέψειις! Εδώ έχει χιόνι!" μου θύμησε τον Τζίμη από τους Μήτσους του Λαζόπουλου! Τελικά για μια ακόμη φορά η τέχνη απλά αντιγράφει την ζωή..

Και επειδή ο ΠΑΟΚ το Σάββατο λευκή ισοπαλία στον κάμπο έφερε λέω να κλείσω το σημερινό πόστ και με λίγο Χατζηδάκι, μιας και σήμερα είναι η ημέρα αφιερωμένη σε αυτόν, έτσι για να (ξάνα)δείξουμε την ντεμεκ σοφιστικέ μας κουλτούρα - μη χέσω.. ;-)