Πέρασαν κιόλας παραπάνω από έξι μήνες...

και σε αυτό το μικρό κοριτσάκι 
δεν έχω αφιερώσει ούτε ένα πόστ!!!
Πως περνάει όμως ο χρόνος!
Βέβαια αν έχεις παιδί τότε είναι
σαν να έχεις ένα βιολογικό ξυπνητήρι.
Και με ένα βιολογικό ξυπνητήρι καταλαβαίνεις πολύ
διαφορετικά τους σχεδόν 7 μήνες που
πέρασαν από την μέρα που γεννήθηκε.

Νομίζω ήταν καιρός να το κάνω!!

Και σαν μπόνους ας βάλω και ένα βιντεάκι!

Ξέσπασμα επιτέλους...

Ευτυχώς ξεσπάσαμε, δυστυχώς στον Πανιώνιο...

Στο πρώτο ημίχρονο παίξαμε πολύ καλά και καταφέραμε να ανοίξουμε το σκορ νωρίς με τον Μουσλιμοβιτς αν και η φάση ξεκίνησε από τον Σάλπι που ήταν σε ελεγχόμενη για οφ σαίντ θέση. Ο Σάλπι διπλασίασε τα τερματα μετά από πολύ ωραία σεντρα του Σακελαρίου στο 11. Το 3-0 έκανε ο πολύ καλός Φωτάκης  μετά από μια ωραία ενέργεια με Σαλπι και Φιλομένο. Το σκορ εκλεισε με τον Μανιάτη στο 77 που μείωσε.

Το 4-4-2 μ'αρεσε αλλά δυστυχώς ο πολυ συμπαθής  Πανιώνιος είναι πολυ αδύναμος για να κρίνεις Ελπίζω να δυναμώσει...

 Εμάς η νίκη μας χρειαζόταν όσο τίποτε άλλο. Μπορούμε να βελτιωθούμε αλλά ας κρατάμε χαμηλά μετά το σημερινό.

Και το κυριότερο θέλουμε έναν προπονητή. 

Καλός ο Χάβος και επιτέλους ξαναείδαμε λίγη λογική στην τακτική και στην ενδεκάδα. Αυτό το είδαμε και στα πρώτα παιχνίδια του Δέρμιτζάκη. Επομένως.... θέλουμε έναν προπονητή.

Βρείτε τις διαφορές και κερδίστε!

 Χαλκιδική 1980

Χαλκιδική 2010