Valia and Friends...

Όνειρο ήταν και πάει...

Όταν παίζεις με τον Τζόρβα, 4 σεντεμπακ, δύο ακραία μπακ - το ένα στην ανάποδη πλευρά και το άλλο ο Βύντρα, 2 αμυντικά χαφ, τον Καραγκούνη και έναν Σαμαρά μπροστά δεν έχεις ελπίδες με την Αργεντινή. Ειδικά αν έχεις και την τύχη κόντρα και κάνεις τρεις αναγκαστικές αλλαγές. 

Το παιχνίδι όμως φάνηκε ότι χάθηκε στο πρώτο ματς.... Δεν πειράζει. 

Νομίζω η νίκη εστώ και εναντίον των δέκα νιγηριανών ξέπλυνε την ντροπή του '94 και αυτό ήταν κάτι. Και η σημερινή εναλλαγή των συναισθημάτων είναι ο λόγος για τον οποίο παθιάζεσαι με την μπάλα και ας χάνεις... Αυτός είναι ο πυρετός των γηπέδων ....

Αυτή η ομάδα με τον Γερμανό έφτασε στο τέλος του ταξιδιού της. Τους ευχαριστούμε για τον τίτλο του 2004 αλλά και για τις τρεις παρουσίες σε μεγάλα τουρνουά...

Πάμε για άλλα....

Το γύρισμά της Τύχης....

Μπράβο στο Δημητράκη - έβαλες την φανέλα της καρδιάς σου και σκόραρες κουφάλα!- μπράβο και στον Τοροσίδη που ήταν ο καλύτερος του αγώνα Αλλά σε αυτόν που πρέπει να κάνουμε άγαλμα είναι στον Σάνι Καιτα!!! Σε ευχαριστούμε ρε Σάνι που μας βοήθησες να ξεπλένουμε την ντροπή 4 αγώνων μουντιάλ και 4 ηττών με σκορ 0-12...  

Σε ευχαριστούμε γιατί έδωσες την ευκαιρία στο Ρεχάγκελ να ξυπνήσει! 

Αλλά κυρίως σε ευχαριστούμε που γύρισες την τύχη και μετά από πάρα πολύ καιρό το όνομα της Ελλάδας δεν συνοδεύεται από τις λέξεις "τραγωδία", "δράμα', "ντροπή" και κυρίως "κρίση",,,,