9.11.11

Μια λέξη, χίλιες εικόνες για την σημερινή κατάληξη...



Υπάρχει μια πολύ όμορφή - τούρκικη - λέξη που 
μπορεί άνετα να περιγράψει 
με χίλιες εικόνες τις σημερινές καταστάσεις... 
Η λέξη αυτή είναι Rezillik...

5.11.11

Ποιος είναι ο χειρότερος?

Αληθινά αναρωτιέμαι  ποιος από τους δύο είναι ο χειρότερος. Αυτός που υποκρίνεται ότι διαφωνεί ενώ συμφωνεί? Αυτός που δεν διαφωνεί με την πολιτική αλλά με το "μίγμα"? Αυτός που φαίνεται ότι το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να γίνει επιτέλους πρωθυπουργός, να πραγματοποιήσει το όνειρο που είχε από το 1993? Αυτός που δεν τον ένδιαφερει να βυθιστεί ο Τιτανικός αρκεί να κρατήσει - έστω και για λίγο - το τιμόνι?

Ή μήπως αυτός που πήρε την τύχη της χώρας στα χέρια του την πιο κρίσιμη στιγμή χρησιμοποιώντας απίστευτα ψέματα - λεφτά υπάρχουν - την στιγμή που ήξερε από τον Φεβρουάριο του 2009 - επτά μήνες πριν τις εκλογές δηλαδή- την αλήθεια? Αυτός που πήγε να ζητήσει την βοήθεια των ξένων χωρίς ένα σχέδιο και με μόνιμη επωδό την "διεφθαρμένη χώρα"?  Αυτός που για  να την φέρει στην νέμεσι του βάζει στο τραπέζι την έξοδο από το ευρώ? Τοποθετεί το εκείνο το περίστροφο στον κρόταφο της χώρας?

Πραγματικά δεν ξέρω ποιος είναι χειρότερος, ποιος είναι ο πιο επικίνδυνος... Είμαστε στο χείλος του γκρεμού και παίζουμε τα παιδικά μας παιχνίδια...

Ακροβατώντας.

Ακροβατώντας στο χείλος του γκρεμού
μετράμε τις λέξεις,
κάνοντας επιτήδειες κινήσεις.
Συνεχίζουμε το καθημερινό μας θέατρο.
Κοιτάζοντας στο χείλος της αβύσου
υπνωτίζουμε τις σκέψεις μας,
βλέποντας οπτασίες να μας καλούν.
Συνεχίζουμε την καθημερινή μας πτώση..