12.11.07

Flashback στις πίστες!

Εδώ και καιρό ψάχνω στο youtube και βρίσκω βίντεο κλιπ από διάφορα τραγούδια που είχα σχεδόν ξεχάσει ενώ στην εποχή τους ήταν στο τοπ τεν όλων σχεδόν των κλαμπ από το περίφημο Μερσέντες και το Amazon στην Ποσειδώνος, την L' Apogge και την Κρύπτον της Σαλονίκης αλλά και το club του DJ Xaris στο Μικρό Σούλι Σερρών.

Έτσι αποφάσισα να κάνω μια μικρή αναδρομή στις πίστες της περασμένης δεκαετίας και να σας εκθέσω για κάθε μια από τις χρονιές από το 1990 μέχρι και το 1999 και από ένα χιτάκι που όπως λέγαν και οι C 'n'C made you sweat!!

Το Ride on time από τους Black Box είναι το τραγούδι που διάλεξα για το 1990. Είναι ουσιαστικά το πρώτο κομμάτι από την Ιταλική eurodance και το μπιτ του αντέγραψαν πολλά άλλα σχήματα και dj's. Καρέκλα από τις λίγες, ξεσήκωνε τα πλήθη εκείνες τις εποχές και ο FM 101-δεν είχαμε και πολλά ραδιόφωνα να παίζουν ξένη μουσική τότε- το έπαιζε ασταμάτητα!



Το 1991 δύο Άγγλοι ντιτζει βάζαν φωτιά στις πίστες και ουσιαστικά ήταν από τους εφευρέτες της acid house με το 3 A.M. Eternal. Ε ρε κάτι γλέντια που κάναμε στην Palace με αυτό!!!



To Rhythm is a dancer από τους Snap δεν πιστεύω ότι χρειάζεται ιδιαίτερη μνεία! Το καλοκαίρι του 1992 ακουγόταν παντού και πάντα!



Step it up φωνάζουν οι Stereo MC's καθώς εισαγάγουν ένα είδος hip hop στην Γηραιά Αλβιωνα αλλά και σε μια τρύπα, το ΚΟΟ club, στην Βέροια-και όχι στην Σαντορίνη!- που το ακούγαμε σε ένα σχολικό πάρτυ της Γ' Λυκείου!



Το καλοκαίρι του 1994 η μάνα Ρείβερ κάνει την εμφάνιση της στα ολοκαίνουργια τηλεπαράθυρα της νεόκοπης τότε ιδιωτικής τηλεόρασης και οι Prodigy με το No Good (start the dance) δαιμονίζουν όλα τα rave party από το Glastonbury μέχρι την Μαλακάσα! Τρομερό beat και διαολεμένος ρυθμός!



Το Bomb
από τους Bucketheads ένα τρελούτσικό χιτάκι με πολλά στοιχεία από 70's funk ήταν ένα από τα καλύτερα του 1995! Να φανταστείτε ότι ακουγόταν μέχρι και στο Ab Fab της Περιοχής αεροδρομίου!!



Το 1996 οι ρυθμοί πέφτουν. Τα μεγαλύτερα χιτ εκείνης της χρονιάς είναι το μουσικό θέμα των X-Files και το Children του Robert Miles! Διάλεξα να σας βάλω το δεύτερο.



Το 1997 η Αϋπνία χτύπησε τίλτ! Insomnia από τους Faithless έκλεψε αρκετές ώρες ύπνου από τους clubbers όλου του Κόσμου!



Το 1998 οι Stardust, ότι καλύτερο έχει να δείξει η Γαλλική σκηνή της House, βγάζει το the music sounds better with you. Μετά από αυτό το House γνωρίζει την κατιούσα!



Το 1999 η electronika κοιτάζει προς μια Pop/Disco κατάσταση. Στο Radio1, το νεανικό παιδί του BBC, αλλά και σε όλα τα επαρχιακά ραδιόφωνα της Αγγλίας, αυτά όπου ακούει η κάθε αγγλίδα νοικοκυρά και έχει ονειρώξεις ακούγοντας το Baby Jane από τον Rod Stewart, οι Moloko και το Sing it back έχουν κάνει κατάληψη. Χαλαροί ρυθμοί, ερωτικές φωνές και μπάσο υποδέχονται μια new age νέα χιλιετία.

11.11.07

Με την Ψυχή στο Στόμα: ΠΑΟΚ Εργοτέλης 1-0

Αντίθετα με χθες όπου ο δαιμονισμένος αέρας έφθανε τα 10 και 11 μποφώρ, σήμερα η μέρα ήταν ανοιξιάτική και έτσι αρκετός κόσμος, σχεδόν 12.000, ανηφόρισαν στην Τούμπα για να παρακολουθήσουν το εξ αναβολής από χθες ματς του ΠΑΟΚ με τον Εργοτέλη.

Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε δυνατά το ματς με δύο χαμένες ευκαιρίες στο πρώτο δεκάλεπτο. Εκεί κάπου ήρθε η 6' διακοπή του αγώνα από τον διαιτητή κ. Κοντογιαννίδη επειδή δεν του άρεσε (!!) το πανω που είχαν αναρτήσει οι οπαδοί του ΠΑΟΚ και έλεγε "Κωστάκη, αν τολμάς ρίξε μας, να δούμε ποιος θα πέσει"! Τι να πεις?!

Απο εκεί και μετά όμως ο νεόκοπος οίστρος του ΠΑΟΚ έπεσε και αντίθετα ο Εργοτέλης ανέβηκε το κέντρο και πίεσε σε όλη την υπόλοιπη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου. Αποκορύφωμα ήταν η φάση του 30ου λεπτού όπου ο Φερνάντεζ μπλόκαρε θαυμάσια το σουτ του Ογκνιένοβιτς.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Σάντος άλλαξε τον Μουμίν με τον Μπαλάφα και ο ΠΑΟΚ πήρε το κέντρο και δεν άφησε ξανά τον Εργοτέλη να απειλήσει. Ειδικά στο διάστημα 50-70 ο ΠΑΟΚ έπαιξε "μονότερμα" αλλά δυστύχως για μας το καλύτερο ήταν μια κεφαλιά του Μαλεζά που έβγαλε κόρνερ εξ' επαφής ο γκολκίπερ του Εργοτέλη Δασκαλάκης.


Με το βίντεο σας τρατάρω μια μικρή δόση από Τούμπα.

Ευτυχώς για μας στο 87ο και εκεί που όλα έδειχναν ότι άλλοι δύο βαθμοί θα πηγαίναν στον κάδο των απορριμάτων ο Σάλμον έστειλε την μπάλα στο πλεχτό μετά από πολύ καλή σέντρα του Γκονζάλες που αποτέλεσε και την τρίτη αλλαγή του Σάντος.

Στο πεντάλεπτο που μας χώριζε από την τρίτη μας νίκη στο πρωτάθλημα δεν άλλαξε τίποτα. Έτσι μετά από πολύ καιρό ο ΠΑΟΚ κέρδισε ένα ματς στα τελευταία λεπτά! Επόμενος αγώνας στην Τούμπα με Πανιώνιο την Κυριακή 25 Νοεμβρίου στις 16.45 με κάλυψη απο το SuperSport. Επίσης πρέπει να σας πω ότι αυτή η ανταπόκριση δημοσιεύεται και στο sportsquall, ενα καινούργιο αθλητικό μπλόγκ του Tzonakou!


Οι συνθέσεις των ομάδων
(Φερνάντο Σάντος): Φερνάντεζ, Κωνσταντινίδης (79' Γκονζάλες), Μουμίν (46' Μπαλάφας), Μπαΐάνο, Μελίσσης, Χριστοδουλόπουλος (71' Βρύζας), Χαραλάμπους, Σνάουτσερ, Γεωργιάδης, Σάλμον, Μαλεζάς.

(Νίκος Καραγεωργίου): Δασκαλάκης, Μιλάντιν, Χίμπλινκγερ, Χάτζι (44' Φραγκουλάκης), Ογκνιένοβιτς, Τζούνιορ, Μπουντιμίρ, Κορδονούρης, Κεφαλούκος (37' Τάσιτς), Γραμμόζης, Θεοδωρίδης (87' Κοτσιανικούλης).

9.11.07

Σαββατοκύριακα




Παρασκευή μεσημέρι.... Όλη η χώρα μια ανάσα μακριά από το Σαββατοκύριακο. Υπάρχει κανείς που να μην του αρέσει αυτή η μέρα?! Ερώτηση καθαρά ρητορική.

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου το βράδυ της Παρασκευής ήταν ένα ανέμελο βράδυ. Στην αρχή Παρασκευή βράδυ σήμαινε ότι όλη η οικογένεια μαζευόταν γύρω από το χαζοκούτι για να δει τις δολοπλοκίες της Alexis. Αυτό άλλαξε άρδην στην πρώτη τάξη του Λυκείου. Τότε μετά από αγωνιστικές κινητοποιήσεις κατέκτησα το δικαίωμα να βγαίνω και το βράδυ της Παρασκευής. Δεν ξέρω σήμερα μπορεί αυτό να φαντάζει αυτονόητο, αλλά για μένα ήταν ένα μικρό βήμα στο μακρινό εφηβικό ταξίδι της ανεξαρτησίας.

Εκείνη την εποχή -κάπου στις αρχές τις προηγούμενης δεκαετίας- αφού έλιωνα στο μπάνιο, καπνίζοντας και κανένα τσιγαράκι στα κρυφά, ήμουν έτοιμος να ζήσω την μοναδική νύχτας της Βέροιας. Πραγματικά δεν πιστεύω να υπάρχει τίποτε καλύτερο για έναν δεκαεξάχρονο από το να βγαίνει σε μια επαρχιακή πόλη -ούτε πολύ μεγάλη αλλά ούτε και μικρή-και πραγματικά να βλέπει στους (πεζό)δρόμους της πόλης, όλους τους φίλους και συμμαθητές. Να κάνει ώρες ολόκληρες για να διασχίσει μια πολύ μικρή απόσταση γιατί κάθε δύο μέτρα θα βρει φίλους και φίλες και θα πιάσει αβίαστα την καλύτερη κουβέντα. Να περιμένει -όλη την εβδομάδα- για να δει και αν τον βοηθήσει η τύχη να πιάσει κουβέντα με εκείνη την κοπέλα από το άλλο Λύκειο. Το καλύτερο όμως ήταν να μιλάει ολόκληρες ώρες με αυτό το κορίτσι στο μπαλκονάκι του "Συν ένα" και να χαζεύουν μαζί τον κόσμο κάπου την άνοιξη του 1993.

Εκείνες οι εποχές είναι τόσο ευμετάβλητες ώστε ο παράδεισος του δεκαεξάχρονου να μεταβάλετε σε ασφυκτική κόλαση για έναν δεκαεπτάχρονο χωρίς να έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Ίσως το μόνο που άλλαξε να είναι αυτός, αλλά και πάλι αυτή η αλλαγή φαίνεται να του διαφεύγει. Έτσι αποφασίζει να στρώθει για να κάνει το επόμενο βήμα στο ταξιδάκι της ανεξαρτησίας. Ένα βήμα που περνάει μέσα από τις πανελλήνιες εξετάσεις και θα του στοιχίσει τα βράδια της Παρασκευής για έναν ολόκληρο χρόνο. Η θυσία είναι μεγάλη αλλά πιάνει τόπο.

Έτσι βρέθηκα τον Οκτώβριο του 1994 σε αυτή την πόλη. Ξαφνικά οι μέρες δεν είχαν και τόση σημασία. Μπορούσες να βγεις κυριακάτικα, να ξενυχτήσεις και πραγματικά δεν έτρεχε απολύτως τίποτε! Από την άλλη δεν ήθελες να βγαίνεις το βράδυ του Σαββάτου γιατί η υπερβολική πολυκοσμία σου την έδινε στα νεύρα. Ίσως όμως και αυτό να ήταν μόνο η αφορμή για να μαζευτούμε, όλη η παρέα, σε ένα φοιτητικό δυάρι στην Τούμπα (Πολυκλείτου ή Διογένους δεν έχει σημασία). Εκεί σε μια αποπνικτική ατμόσφαιρά από ουσίες και οινοπνεύματα, γνωριστήκαμε με την ειλικρίνεια που μόνο οι δεκαοκτάχρονοι έχουν και αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε και κάτι για τον εαυτό μας.

Το βράδυ της Παρασκευής όμως συνέχιζε να έχει μια ιδιάζουσα σημασία. Και όχι τίποτε άλλο,αλλά γιατί υπήρχε η πιθανότητα μετά την μάζωξη να βρεθούμε αυθόρμητα στην "Τήνελλα" ή σε κάποιο άλλο στέκι. Βέβαια καμιά φορά πίναμε τόσο ώστε να πέφτουν μερικοί μερικοί και να κάνουν πρωινή γυμναστική στην Γρηγορίου Λαμπράκη αλλά έτερον εκάτερον...

Όπως ξαφνικά άλλαξαν τα πάντα με την φοιτητική ζωη, έτσι ξανάλλαξαν τα πάντα! Βρέθηκα να δουλεύω πέντε μέρες την εβδομάδα και το 9-5 να μου φαίνεται παράδεισος. Σιγά σιγά όπως περνούσαν τα χρόνια το βράδυ της Παρασκευής ένιωθες πολύ κουρασμένος για να βγεις έξω. Την έξοδο αν δεν την ανέβαλες δια παντώς την μετέθετες στο βράδυ του Σαββάτου. Άρχισες να προτιμάς να το περνάς μπροστά στην Τηλεόραση και να βλέπεις Αγνοούμενους, όπως πέρσι! Σαν να μου φαίνεται ότι η ζωή κύκλους κάνει. Απλά η Alexis μετεξελίχθηκε σε Kate....

Για όλα αυτά τα λόγια που ακούστηκαν όλα αυτά τα Σαββατοκύριακά, τις υποσχέσεις της νύχτας και τα ξέχειλα τασάκια το πρωί σας αφιερώνω το τραγούδι από τις "Ρόδες".

Καλό Σαββατοκύριακο να έχετε. Φιλιά...